Güzel insanlardık bir zamanlar. Sokakta gördüğümüz şirin kedileri severdik çocuk ellerimizle. El ele tutuşmuş bir çift görür gülümserdik. Yeni günün iyi geçeceğine inanarak "İyi günler" derdik birbirimize. Güvenirdik insanlara, bize sırt çevirmeyeceklerine inanırdık. Çok daha fazlasına inanırdık aslında. Tanrının bizi izlediğine inanırdık, yaptığımız her iyilikte adımızın yanına bir "Aferin" daha yazdığını düşünürdük. Doğruyu söylerdik insanlara, onlar o an üzülecekse de daha sonra daha iyisi olacağına inanarak. Herşey bir anda oldu. Bir gün uyandık ve insanlara ufak yalanlar söylemekten zarar gelmeyeceğini düşünmeye başladık. Tanrının iyiliklerimizi saymaktan başka işleri var diye düşündük. Daha az inanmaya başladık bir gün önce inandıklarımıza. İnsanlara neden güvenecektik ki, güvenebileceğimiz tek kişi kendimizdik ve onlar bize sırt çevirdiler. Yeni güne başlarken iyi olmayacağına emindik artık, her gün aynıydı ne de olsa hep aynı günü, aynı monotonluğu yaşadığımızı biliyorduk. El ele tutuşmuş çiftlerin birazdan bir sebepten kavga edeceklerini bilir olduk ve gülümsemeyi kestik. Kovaladık yoldaki kedileri yolumuzdan. Güzel insanlardık bir zamanlar. Ne olduysa bir günde oldu. Bir günde herşey değişti işte, ne yapabilirdik ki öyle değil mi? Neyse ki o gün geldi de içimizdeki sevginin bir işe yaramadığını, her aşkın bir gün biteceğini, insanlara güvenilmeyeceğini anladık. O gün gelmeseydi şimdi ne halde olurduk? Güzel insanlardık bir zamanlar neyse ki o gün geldi de değiştik. http://karahikayeler.blogcu.com Sat, 07 Nov 2009 19:57:53 +0200 http://karahikayeler.blogcu.com/tanri-ve-devlet_1682089.html http://karahikayeler.blogcu.com/tanri-ve-devlet_1682089.html <P align=center><IMG src="http://img.blogcu.com/uploads/karahikayeler_180px-Bakunin[1].jpg"></P> <P>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Bilgi ağacının meyvelerine dokunmak açık biçimde yasaklanmıştır. böylece, kendini anlama yeteneğinden tümüyle mahrum kalacak insanın, ebediyen bir hayvan olarak kalması, ebedi tanrısı, yaratıcısı ve efendisi önünde hep dört ayak üzerinde sürünmesi istenmiştir. ama bu noktada, şeytan, ebedi isyancı, dünyanın ilk özgür düşünürü ve kurtarıcısı sahneye çıkar. o, insanın kendi hayvani cehalet ve itaatinden utanmasını sağlar, onu kurtarır, itaatsizliğe ve bilginin meyvesini yemeye zorlayarak, alnına özgürlüğün ve insanlığın damgasını vurur</P> <P>&nbsp;</P> <P>&nbsp;</P> <P align=right>Michael Bakunin - Tanrı ve Devlet</P>.. ( <a href="http://karahikayeler.blogcu.com/tanri-ve-devlet_1682089.html">devamı </a>) Mon, 08 Jan 2007 19:22:00 +0200