10/8/2007 - TESADÜFEN YAPILMIŞ GEREKSİZ BİR TESPİT

Tanrı bizi ne aciz ne çaresiz yaratıyor… Hepimiz kendi yalnızlığımıza mahkûmuz. Yalnızlığımızı boğmak için türlü yollar deniyoruz. Kaçmaya çalışırken yakalanıyoruz hep. Tanrı tüm bunları düşünüp durma lanetini de bahşetmiş insanoğluna. Bir ayı değil de neden insan düşünüyor tüm bunları? Çaresizim, yalnızım, acizim, hiçim; hiçbir amacım yok. Amaçsızlıktan yorulup kendime amaçlar yaratıyorum. Amacımı sorgulamaya kalktığımdaysa ‘niye’nin cevaplar zinciri ‘bilmiyorum’la tıkanıyor hep. Siz de sorun, sizin bulduğunuz yanıtlar da farklı olmayacak. Bir de yetmezmiş gibi her şey tesadüf eseri çünkü yanıtlar ‘bilmiyorum’la kesildi, üstelik tesadüfün nedeni de yok… Bu kadar çok nedensiz tesadüf ( ki bunların da nedeni tesadüfler sonucunda meydana gelmiş hareketlerin neden olduğu tesadüfler zinciri) delirtiyor beni. Yok olmam da var olmam kadar olasıydı oysa ama ben de herkes gibi aynı hataya düşüp her şey bana bağlıymış gibi hayatımın merkezine kendimi koyuyorum. Hayata bakış açım hep sübjektif. Bir de burada ahkâm kesiyorum; ne kadar da gereksiz…

Yazan:

Gece